Ćwiczenia logopedyczne

ćwiczenia-logopedyczne

Zaburzenia logopedyczne należy korygować w sposób kompleksowy, uwzględniający nie tylko dany problem, ale i etap rozwoju dziecka. Trudność w terapii może stanowić brak zaangażowania ze strony ucznia, znudzonego i zmęczonego nużącymi ćwiczeniami. Dlatego warto w terapii wykorzystywać różnorodne formy ćwiczeń logopedycznych, które będą miały zróżnicowany poziom trudności oraz sposób zaangażowania ucznia.

Różne metody prowadzą do tego samego celu 

Współczesna terapia logopedyczna opiera się na wykorzystaniu wielu zróżnicowanych form ćwiczeń logopedycznych m.in.:

  1.  ćwiczenia usprawniające motorykę narządów mowy, podczas których uczeń poznaje prawidłowe położenie i ruchy języka, warg i podniebienia miękkiego podczas wymawiania poszczególnych dźwięków,
  2.  ćwiczenia słuchowe polegające na rozróżnianiu poprawnego i błędnego brzmienia poszczególnych dźwięków i słów,
  3.  ćwiczenia przyzwyczajające ucznia do właściwego posługiwania się narządami mowy w odpowiednim ustawieniu dla uzyskania poprawnego brzmienia,
  4. ćwiczenia, w których dziecko może samodzielnie się sprawdzać, np. poprzez weryfikację kinestetyczną poprzez dotyk, wzrokową, patrząc w lustro czy słuchową, np. poprzez odsłuchiwanie samego siebie w nagraniach,
  5. ćwiczenia wymowy głosek w różnych konfiguracjach: izolacji, w pojedynczych sylabach, w całych wyrazach, następnie w zdaniach i gdy to już możliwe w swobodnej mowie potocznej.

Ćwiczenia logopedyczne, a praktyka

Właściwie prowadzone ćwiczenia logopedyczne powinny usprawniać pracę języka, np. poprzez jego wysuwanie, kierowanie w różne strony czy zwijanie go w rulonik. To mięsień jak każdy inny i powinien być odpowiednio rozgrzany i ćwiczony. Podobnie z wargami czy podniebieniem miękkim – układanie ust we właściwe kształty przy wymawianiu poszczególnych dźwięków, np. e a, e, u, i, o, y, gwizdanie, nabieranie powietrza pod wargi czy naśladowanie dźwięków takich jak chrapanie, kaszel lub głębokie wdechy nosem i wydechy ustami pomagają ćwiczyć narządy mowy i przygotowywać je do wykonywania codziennej poprawnej pracy przy artykulacji dźwięków.

 

Rozróżnianie dźwięków takich jak odgłosy ulicy, śpiew ptaków czy wydawanych przez poszczególne instrumenty, odszukiwanie źródła dźwięku, rozróżnianie głosów, wyodrębnianie wyrazów w zdaniu lub sylab to natomiast sposoby na ćwiczenie słuchu, koniecznego do poprawnego artykułowania dźwięków przez ucznia. Możliwość odsłuchiwania nagrań, w tym samego siebie, na słuchawkach pozwala uczniom na różnicowanie i rozpoznawanie dźwięków oraz ich powtarzanie.

 

Usprawnianie mowy poprzez wymowę dźwięków w sylabach, wyrazach i zdaniach pozwala stopniowo na wypowiadanie całych ciągów wyrazów w coraz płynniejszej i swobodnej mowie potocznej. Do ćwiczeń tego typu należą zarówno ćwiczenia rytmizujące, jak i dykcyjne, a także polegające na samodzielnym wymawianiu lub powtarzaniu za lektorem głosek, sylab, wyrazów i fraz. Ćwiczenia mogą obejmować klaskanie, wybijanie rytmu, rozpoznanie tempa melodii, wymawianie samogłosek w różnych konfiguracjach, rozróżnianie samogłoski w nagłosie i spółgłoski w wygłosie, wyodrębnianie wyrazów różniących się tylko jedną głoską (kot vs kod, Tomek vs domek itd.), różnicowanie głosek szeregów: szumiącego, syczącego i ciszącego, artykulację typu „r”, ćwiczenia mowy bezdźwięcznej i wiele innych.

 

Rodzaje pomocy dla ćwiczeń logopedycznych

Bez wsparcia odpowiednich pomocy logopedycznych ćwiczenia mogą być dla uczniów niezwykle monotonne, mało wciągające w zabawę, a w efekcie po prostu nieskuteczne, jeśli dzieci nie będą miały chęci, by w nich uczestniczyć, szybko się zniechęcą i znudzą. Eduterapeutica Logopedia oferuje ćwiczenia komputerowe wykonywane w aplikacji ucznia, jak również ćwiczenia na wydrukowanych kartach pracy.
W ten sposób łączy pracę 
multimediów z tradycyjnymi metodami, dajemy uczniom możliwość nauki poprzez zabawę, a terapia wspierana jest przez wiele bodźców jednocześnie. W aplikacji Eduterapeutica Logopedia uczniowie odsłuchują nagrania, rozróżniają dźwięki, powtarzają za lektorem, wykonują zadane ćwiczenia i mają możliwość pracy z mikrofonem, a także późniejszego odsłuchania własnego nagrania. Dzięki tradycyjnym pomocom logopedycznym, takim jak labiogramy, czyli kolorowe plansze prezentujące postacie wymawiające poprawnie słowa, plansze sytuacyjne przedstawiające ciekawe tematy jak życie na wsi, różne pory roku czy okoliczności, memory logopedyczne, a więc grę pamięciową czy karty do ćwiczenia słuchu fonemowego dzieci mają możliwość zapamiętywać właściwy zapis słów, rozróżniać dźwięki w mowie i w zapisie, a także opowiadać oglądane na planszach sytuacje czy rozróżniane słowa. Dodatkowym wyzwaniem dla ucznia są karty pracy, które pozwalają na wykonywanie zajmujących zadań i sprawdzanie postępów.