Ćwiczenia dla dyslektyków – praktyczne wskazówki!

Ćwiczenia-dla-dyslektyków

Czy wszystkie ćwiczenia dla dyslektyka muszą być nudne? Czy zawsze rozwiązywanie zadań musi się źle kojarzyć? Oto kilka praktycznych wskazówek przygotowanych przez specjalistkę w pracy z dziećmi dyslektycznymi, dzięki którym nauka stanie się prostsza i przyjemniejsza.

Dzieci grzecznie siedzące w ławkach, z zachwytem wsłuchane w słowa nauczyciela i oczekujące z radością co ciekawego dziś będzie na lekcji. Wielu przyszłych adeptów zawodu tak wyobraża sobie pracę w pierwszej klasie. Niestety rzeczywistość wygląda zdecydowanie inaczej… Jedno tylko pozostaje niezmienne: dziecięca ciekawość świata i nieodłączne pytanie: „Co dzisiaj będziemy robić”?, bo reszta to tylko pobożne życzenia. W każdej klasie są dzieci nadpobudliwe, z problemami z czytaniem, pisaniem, liczeniem. Są także dzieci uzdolnione. Taka mieszanka to prawdziwe wyzwanie – a znalezienie klucza do każdego wymaga czasu i cierpliwości. Dotarcie do wszystkich to prawdziwe wyzwanie. Każdy uczeń jest wyjątkowy, ma inne potrzeby, oczekuje uwagi, pomocy, a nauczyciel jest tylko jeden. Niektórzy uczniowie są już po badaniach w Poradniach Psychologiczno-Pedagogicznych i mają już opinie czy orzeczenia, inni dopiero czekają na badanie.
Z dziećmi posiadającymi orzeczenia jest łatwiej, ponieważ nie tylko mamy przygotowane zalecenia, ale też uczniowie ci objęci są specjalistyczną pomocą: czy to ze strony pedagoga i/lub psychologa czy też logopedy (choć szkoda, że pomoc ta jest tylko poza klasą).

Oto garść praktycznych wskazówek jak zaplanować pracę, aby sprostać wymaganiom każdego ucznia i pomóc dzieciom z dysleksją.

Ćwiczenia dla dyslektyków 

Przy wykonywaniu ćwiczeń ważna jest regularność. Choć czasem trudno znaleźć kilka wolnych minut, szybko okaże się, że dzięki temu lekcje staną się bardziej efektywne. Poza tym dzięki ćwiczeniom poprawi się koncentracja a napięcie zostanie rozładowane.

 

Co możesz zrobić:

1. Jak najszybciej zdiagnozuj dziecko.

2. Dowiedz się jak najwięcej o dzieciach od nauczycieli, którzy wcześniej z nimi pracowali.

3. Porozmawiaj z rodzicami – oni najlepiej znają swoje dzieci, a jako Twoi sojusznicy będą pomagać w pracy z dzieckiem w domu. Udostępnij im materiały i wyjaśnij, co powinni robić. Pamiętaj, że warto im też powiedzieć, że z pozoru proste, regularnie powtarzane ćwiczenia, działają cuda.

4. Uważnie obserwuj dzieci, samodzielnie  dokonaj  wstępnej diagnozy – możesz użyć gotowych diagnoz multimedialnych.

5. Korzystaj ze wsparcia pedagoga, logopedy oraz psychologa – to specjaliści, którzy szybko pomogą rozwiązać problem.

 

Codziennie wykonuj z dziećmi ćwiczenia wspomagające ich rozwój

• Ćwiczcie koncentrację uwagi.

Możesz to robić np. poprzez wodzenie wzrokiem za palcem czy kreślenie „leniwych ósemek” albo skorzystać z gotowych multimedialnych ćwiczeń, bardzo chętnie wykonywanych przez uczniów (więcej informacji o multimedialnych ćwiczeniach dla uczniów z dysleksją znajdziesz – tutaj)

• Ćwiczenia aktywizujące i motywujące

Do nich należą takie ćwiczenia jak np. drama czy „król”.

• Usprawniające mięśnie dłoni

Do tej grupy zaliczamy np. słoneczka, „granie na pianinie” czy „wędrujące pajączki”.

Stwórz z dziećmi plan dnia, tygodnia i miesiąca!

Dzieci uwielbiają odhaczać odbyte aktywności, dlatego stwórzcie wspólnie plan dnia – i każdego dnia informuj, co będziecie robić. Ten sposób to gwarancja: już nigdy nie powiedzą, że nie pamiętają co robiły w szkole! Ale podobne tabelki pomagają uporządkować nie tylko szkolny świat.

Skorzystaj z przykładowej tabelki dla pierwszoklasistów; starszym dzieciom przyda się dodatkowa kolumna z godzinami. Pozwólcie dzieciom samodzielnie ją wypełniać.

• Używaj wyłącznie pojedynczych i prostych poleceń. To szczególnie potrzebne dzieciom z zaburzeniami koncentracji uwagi!
• Chwal za konkretne działania, traktuj indywidualnie, doceniaj starania każdego mówiąc np. „Podoba mi się jak starannie narysowałeś kwiaty wokół domu”.
• Pamiętaj, że swoim komunikatem musisz trafić do wzrokowców, słuchowców i kinestetyków. Dlatego korzystaj z ćwiczeń multimedialnych, przede wszystkim takich, które wykorzystują metodę 18 struktur wyrazowych, bo nadają się one dla wszystkich, niezależnie od tego, która z funkcji jest zaburzona. Dzieci, bawiąc się głoskami, sylabami, obrazkami i rebusami, w spontaniczny i naturalny sposób przyswajają umiejętności czytania i pisania.
• Pozwól dzieciom się wyciszać – uczniowie (tak jak nauczyciele) są bombardowani hałasem ze wszystkich stron, a tym z nadwrażliwością słuchową przeszkadza nawet szept. Używajcie słuchawek wyciszających na przykład podczas pisania.
• Skorzystaj z pomysłów uczniów na usprawnienie życia w klasie. Stwórzcie własną tabelę pożądanych zachowań i powieście ją w widocznym miejscu lub ustawcie ją na tablicy multimedialnej jako tapetę. Często się do niej odwołuj.
• Stwórz jasne granice – wyznacz wyraźnie strefy nauki, zabawy oraz wyciszenia. Dzieci z problemami dostosowania społecznego potrzebują „widzialnych” granic!
• Pamiętaj, że dziecko poznaje świat wszystkimi zmysłami. Pozwól dzieciom (jeśli to możliwe) dotykać, smakować, wąchać. Niech czasem zamkną również oczy!
• Stosuj techniki relaksacyjne. Wystarczy włączyć cichą muzykę i na minutkę zamknąć oczy!
Efekty będą widoczne już po kilku zajęciach

Porady przygotowała

Aleksandra Dziaczyszyn – nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej i zwolenniczka nauki poprzez zabawę. Podczas zajęć z uczniami dyslektycznymi wykorzystuje w trakcie terapii metody autorskie.